Kan de Kerk een ‘Dwaze Moeder’ zijn?
Op zondag 24 augustus ging ds Pley-Inia voor. Een knappe en ook actuele overweging bracht deze dominee gebaseerd op de Lezing van Samuel 21: 1-14.
Eerst werd ingegaan over de relatie en context tussen de toenmalige bevolkingsgroepen, families en tijdgeest.
Het verhaal ging over, zoals het in de tegenwoordige tijd noemen, een omstreden deal. Gevoelens van wraak lagen ten grondslag. Ook heerste er hongersnood. Een koud en cru geschreven tekst in de bijbel.
Ds Pley-Inia legde een relatie tussen een vrouw en moeder die toen zwijgend en zichtbaar in verzet kwam en andere vrouwen die met gevaar voor het eigen leven in verzet komen. De ‘Dwaze moeders’: Vrouwen die niet zwijgen en in vrede samen willen leven met de ander, met elkaar. Kiezen voor medemenselijkheid.
Een tegenstem, die destijds uiteindelijk koning David bereikte, hem tot reflectie op zijn handelen bewoog en in beweging kreeg.
Vraag die ds Pley-Inia stelde was: ‘Kunnen wij als gelovigen, als kerk een ‘Dwaze moeder’ zijn en opkomen voor vrijheid en menswaardigheid voor iedereen?’ Ontsteken wij dan een licht van menselijkheid?
De dienst werd opgeluisterd met schitterend dwarsfluitspel van Luit Kamphuis. Samen met organist Cees Roubos brachten zij ‘Ich rufe zu dir, Herr Jesu’ en ‘Air’ van J.S. Bach en ‘Berceuse’ van Dolly Gabriel Faure ten gehore. We wensen Luit veel succes met zijn opleiding op het conservatorium.
De dienst en uitleg, zo actueel weer in onze huidige tijd, en alle mooie muziek is terug te beluisteren via de link op onze website.
Vriendelijke groeten,
Irene Visser
Categorieën: Niet gecategoriseerd