Zondag 9 augustus 2020

Kijk de dienst mee via: https://www.youtube.com/channel/UCUqWevU1OQb0JhyjTgdMsZw

WELKOM
Welkom op deze 8e zondag van de zomer. We staan bij de waddendijk in Groningen. Vorige week op Texel zagen we een groep mensen aan de waddenkant in een klein laagje water staan waardoor het net leek alsof ze over het water liepen. Vandaag staat het verhaal van Jezus die over het water loopt centraal.
Laat ons stil worden zodat we ons hart kunnen openstellen voor God.

GEBED
Eeuwige Erbarmer
We komen tot u vanwege de nood van de wereld
We zien de beelden van Beiroet
Ontploffingen, brand, doden, gewonden, vermisten
Gebrek
Aan voedsel, onderdak
En bidden:
Ontferm u

We lezen over protesten van Aboriginals
Nu een Chinees bedrijf een mijn wil bouwen
In de achterlanden van Australië
Op land van de Aboriginals
Zonder toestemming van de Aboriginals
Maar met toestemming van de overheid
Banen boven cultuur
Banen boven natuur
Mijnbouw boven landbouw
En bidden:
Ontferm u

Europa en dus ook Nederland
Geeft andere landen geld
Om er voor te zorgen dat vluchtelingen
Onze grenzen niet bereiken
Zodat ze geen beroep kunnen doen
Op het Vluchtelingenverdrag
Waar we bij aangesloten zijn
Waardoor mensen, kinderen
Opgesloten zitten in vluchtelingenkampen
Terwijl Nederlandse gemeenten hebben aangegeven
Ze deels op te willen vangen
Daarom bidden we
Ontferm u
AMEN

GLORIA
De stem van God is over de wateren
Over de wateren wijd is God
Halleluja!

OVERWEGING bij Matteüs 14: 22-33
Gemeente van Christus/beste mensen,

Zoals gezegd staat het verhaal van Jezus die over het water loopt (en Petrus trouwens ook) vandaag centraal. Net zoals in Mattheüs 8:23 is er ook hier sprake van een storm op een meer en vindt het plaats in een nacht. Met dat verschil dat Jezus in het verhaal van de storm op het meer bij de leerlingen in de boot verblijft en dat Jezus in het verhaal van vandaag naar de leerlingen in de boot toe komt lopen.
De leerlingen varen in de nacht over het meer, richting de onzichtbare overkant, terwijl het hard waait en er hoge golven zijn. Aan het einde van de nacht komt Jezus over het water naar ze toe gelopen. De leerlingen denken in eerste instantie dat het een spook is.
Als Petrus door heeft dat de gedaante op het water geen spook is maar Jezus zelf, zegt Petrus: Heer, als u het bent, zeg me dan dat ik over het water naar u toe moet komen. En Jezus zegt: Kom! Petrus stapt uit de boot, Jezus tegemoet. Hij loopt over het water, gefocust op Jezus. Maar dan voelt Petrus ineens de wind. Hij wordt bang en begint te zinken. Zolang Petrus zich enkel en
alleen op Jezus richt, gaat het goed. Op het moment dat hij zich realiseert dat hij over het water loopt, pas op het moment dat hij denkt: dit kan niet, gaat het mis.
Dat doet denken aan de strip op 5 augustus in Trouw over de avonturen van Appman, een appende man. Hij loopt en appt ondertussen. Hij staat in het luchtledige voorbij de rand van een ravijn. Ineens ziet hij het verkeersbord voor gevaar: een witte driehoek met rode rand en een groot uitroepteken erop. Het volgende moment valt hij naar beneden. Hij viel dus pas toen hij zich realiseerde waar hij was, dat het niet kan wat hij deed. Zolang hij nog aan het appen was en het bord dat er stond niet zag, zolang hij zich niet bewust was van de situatie, was er niets aan de hand.
Pas als Petrus zich bewust wordt van de wind, gaat het mis in het Bijbelverhaal. Terwijl de leerlingen denken dat ze een spook zien, schreeuwen zij van angst. Het is nacht, het waait hard, ze zijn een eind bij de oever vandaan: ze kunnen geen kant op. Jezus antwoordt hen: Ik ben het. Wees niet bang. Dat doet denken aan goddelijke geruststelling en aan de godsnaam: Ik ben die ik ben. De betekenis van de godsnaam JHWH. Dan komt de bewuste scene: Petrus die over het water Jezus tegemoet loopt, totdat hij door de wind uit zijn concentratie gehaald wordt en zinkt. Jezus redt Petrus en zegt: Kleingelovige, waarom heb je getwijfeld?
Petrus, haantje de voorste, die in ieder geval een poging waagt om te geloven, wordt hier stevig op zijn nummer gezet, lijkt wel. En dat terwijl hij als eerste van de leerlingen geloofde dat het inderdaad Jezus was. Hij had het vertrouwen, het geloof dat het inderdaad Jezus was, die naar hen toe kwam gelopen. Toch wordt HIJ kleingelovige genoemd.
Kleingelovige. Ik voel me verbonden met Petrus. Ik zou graag vast geloven en niet twijfelen. Ook als het stormt in mijn leven. Als ik te maken hebt met tegenwind. Dat ik kan geloven dat ik dingen kan die eigenlijk niet mogelijk zijn zoals Petrus die over het water liep. Toen hij zich focuste op Jezus, het enige waar hij op dat moment naar toe wilde en aandacht voor had, ging het goed. Maar toen voelde hij de harde wind. Hij kwam met een klap weer in het hier en nu. Op het moment dat hij zich weer bewust werd van datgene wat hij aan het doen was, waar hij was, begon hij te zinken.
Kan ik, kunt u, kunnen wij het van onszelf eisen dat we alsmaar gefocust blijven? Dat als we ons maar blijven richten op Jezus, we het onmogelijke kunnen doen? Het klinkt een beetje als ‘als ik maar hard genoeg bid, dan…’. Toen Petrus even niet meer gefocust was begon hij te zinken.
Als ik me niet (meer) volledig focus, als ik niet iets kan, schiet ik dan tekort? Jezus zei immers ‘kleingelovige’ tegen Petrus. Hij heeft het even gedaan, het lukte na een tijdje niet meer en nu krijgt hij te horen dat hij een kleigelovige zou zijn. Hij had in de ogen van Jezus onvoldoende vertrouwen en nu wordt hij af geserveerd?
Maar daar staat het woord kleigelovige niet voor.
Kleingelovige ontkent de realiteit van het geloof niet maar geeft aan dat het geloof een aangevochten geloof is, een wankelend geloof. Dat er twijfel is. Dat je twee kanten uit wilt. Je bent niet meer een-voudig, niet meer gericht op één persoon of één zaak. Petrus ging twijfelen, twee kanten opzien, toen hij niet meer uitsluitend op Jezus gericht was maar ook de golven ging zien. Jezus serveert Petrus niet af maar vraagt hem naar het waarom. Wat gebeurde er waardoor je twijfelde? Dat geeft ruimte voor groei. Groei die de leerlingen in woorden in ieder geval doormaken. Vroegen zij zich tijdens de storm op het meer af wie Jezus voor iemand was. Nu zeggen ze dat Jezus waarlijk Gods Zoon is.
Dit verhaal wilde de jonge kerk na Pasen en ons heden ten dage een hart onder de riem steken. Ook al word je geconfronteerd met forse tegenwind in het leven en vraag je je af of Jezus er is dan mag je er op vertrouwen dat Hij er is. Dat Hij zijn hand naar je uitsteekt als je daar om vraagt. Elke keer opnieuw. En te groeien. Te oefenen in vertrouwen. We mogen hierbij in het achterhoofd houden dat de kleingelovige Petrus de rots was waarop Jezus zijn kerk wilde bouwen. Wij worden uitgenodigd onze verhalen van vertrouwen met elkaar te delen. Elkaar daardoor te sterken en voorbij onze grenzen gaan. Wetende dat we elke keer opnieuw mogen beginnen.
AMEN

OVERPEINZEND ORGELSPEL DOOR CEES ROUBOS

In het voorbedeboek wordt voorbede gevraagd als steun voor vrienden in hun moeilijke tijd.


GEBED
Laat ons bidden:
Die stem, God
Uw stem
Wilt u tot steun zijn voor vrienden in hun moeilijke tijd
Uw stem
Dat we die horen
In de wind door de takken
Uw stem
In het praten van de spreeuwen samen in de boom
Uw stem
In de klanken van het water tussen het riet
In de roepstem van het waterhoentje
Uw stem
Horen we die in de roep om hulp van een kind?
De vrouw, de man in het nauw?
Uw stem in de bemoediging
Van de overkant van het water?
Uw stem
Die ons tegemoet komt als we zelf geen stap meer vooruitkomen?
Uw stem, God
Die stem vol tedere macht
Dat we die maar horen.
AMEN

ZEGEN
Ik wens je toe
De zegen van God
Die je nooit verlaat
Die zegen
Blijft bij jou
Waar je ook gaat
AMEN